Meteor to zjawisko świetlne – smuga światła na niebie, którą widzimy, gdy okruch skalny z kosmosu wpada w atmosferę i spala się, a meteoryt to fizyczny kawałek tego ciała, który przetrwał przelot przez atmosferę i spadł na powierzchnię Ziemi. Meteoru nie da się więc podnieść z ziemi, a meteoryt można trzymać w dłoni. Oba pojęcia łączy trzeci termin – meteoroid, czyli sam obiekt krążący w przestrzeni kosmicznej.

W skrócie

  • Meteoroid – małe ciało skalne lub metaliczne w przestrzeni międzyplanetarnej.
  • Meteor – świecący ślad w atmosferze, potocznie „spadająca gwiazda”; to zjawisko, nie przedmiot.
  • Meteoryt – pozostałość meteoroidu, która dotarła do powierzchni Ziemi.
  • Zdecydowana większość meteorów nie daje meteorytów – drobne okruchy odparowują w atmosferze w całości.

Meteoroid, meteor, meteoryt – trzy etapy jednej drogi

Najłatwiej zapamiętać różnicę, traktując te trzy słowa jak kolejne etapy podróży tego samego okruchu. Dopóki porusza się w przestrzeni kosmicznej, jest meteoroidem. Gdy wpada w ziemską atmosferę i świeci – obserwujemy meteor. Jeśli jakaś jego część dotrze do gruntu, ten fragment nazywamy meteorytem.

Definicje terminów w astronomii meteorowej przyjęła Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU). Według nich meteoroid to naturalne ciało stałe o rozmiarach mniej więcej od 30 mikrometrów do 1 metra, poruszające się w przestrzeni międzyplanetarnej lub z niej pochodzące. Granice te są umowne. Większe obiekty określa się jako planetoidy (asteroidy), a jeszcze mniejsze drobiny – jako pył międzyplanetarny.

Czym jest meteor?

Meteor to zjawisko świetlne, a nie obiekt. Meteoroid wpada w atmosferę z ogromną prędkością, gwałtownie się nagrzewa w zderzeniach z cząsteczkami powietrza i odparowuje. Rozgrzana materia i zjonizowane powietrze wokół niego świecą – stąd krótkotrwała smuga, którą potocznie nazywamy spadającą gwiazdą. Z gwiazdami nie ma to oczywiście nic wspólnego.

Szczególnie jasne meteory mają własną nazwę. Według definicji IAU meteor jaśniejszy niż wielkość gwiazdowa −4 (czyli mniej więcej jaśniejszy od Wenus) to bolid, zwany też kulą ognistą. Bolidy częściej niż zwykłe meteory zostawiają po sobie meteoryty, bo powodują je większe obiekty.

Gdy Ziemia przechodzi przez strumień okruchów pozostawionych przez kometę, obserwujemy rój meteorów – np. sierpniowe Perseidy czy grudniowe Geminidy. W czasie maksimum roju meteorów może być znacznie więcej niż w zwykłą noc.

Czym jest meteoryt?

Meteoryt to ciało stałe, które przetrwało przelot przez atmosferę i leży na powierzchni Ziemi. Zwykle ma ciemną, cienką skorupę obtopieniową, powstałą podczas przelotu, a w środku – materiał zupełnie inny niż typowe ziemskie skały. Meteoryty nazywa się od miejsca spadku lub znalezienia. Badacze rozróżniają przy tym spadki – meteoryty, których przelot zaobserwowano i które zebrano wkrótce potem – oraz znaleziska, czyli okazy odkryte przypadkiem, często wiele lat po upadku. Spadki są cenniejsze naukowo, bo krócej oddziaływały na nie wilgoć i powietrze.

Ze względu na skład wyróżnia się trzy podstawowe grupy:

  • meteoryty kamienne – zbudowane głównie z krzemianów; dzielą się na chondryty (z charakterystycznymi kulistymi ziarnami – chondrami) i achondryty,
  • meteoryty żelazne – złożone głównie ze stopu żelaza i niklu,
  • meteoryty kamienno-żelazne – mieszanina metalu i krzemianów (np. pallasyty i mezosyderyty).

Meteoryty są dla naukowców bezcenne, bo pozwalają badać materię z planetoid, a w rzadkich przypadkach nawet z Księżyca czy Marsa – bez wysyłania tam sond.

Meteor a meteoryt – tabela porównawcza

CechaMeteoroidMeteorMeteoryt
Czym jestObiektem w kosmosieZjawiskiem świetlnymObiektem na Ziemi
Gdzie występujePrzestrzeń międzyplanetarnaAtmosfera ziemskaPowierzchnia Ziemi
Czy można go dotknąćNie (jest w kosmosie)Nie – to światłoTak
RozmiarUmownie ok. 30 µm – 1 m (IAU)Nie dotyczy – to ślad świetlnyOd drobnych okruchów po wielotonowe bryły
Potoczna nazwaBrakSpadająca gwiazda; jasny – bolid„Kamień z nieba”
Jak go badaćObserwacje i modele orbitKamery i sieci obserwacyjneAnaliza laboratoryjna

Meteoryty w Polsce

Na terenie Polski znaleziono kilka meteorytów znanych na całym świecie:

  • Morasko (dziś dzielnica Poznania) – meteoryty żelazne, znajdowane od 1914 r.; w okolicy są niewielkie kratery uderzeniowe, objęte ochroną rezerwatową.
  • Pułtusk – 30 stycznia 1868 r. spadł tu jeden z najsłynniejszych deszczy meteorytów kamiennych.
  • Łowicz – deszcz meteorytów kamienno-żelaznych w nocy z 11 na 12 marca 1935 r.
  • Baszkówka pod Warszawą – meteoryt kamienny, który spadł 25 sierpnia 1994 r.; znany z kształtu orientowanego stożka.

Jak rozpoznać meteor, a jak meteoryt?

Jeśli widzisz szybką smugę światła, która gaśnie po ułamku sekundy lub kilku sekundach – to meteor. Najlepiej obserwować je z dala od świateł miasta, po przyzwyczajeniu wzroku do ciemności, najlepiej w czasie aktywności znanego roju.

Meteoryt rozpoznaje się po cechach fizycznych. Na trop mogą naprowadzić:

  • ciemna, matowa skorupa obtopieniowa na powierzchni,
  • duża masa w stosunku do rozmiaru,
  • przyciąganie magnesu – większość meteorytów zawiera metaliczne żelazo,
  • brak pęcherzyków typowych dla żużla i skał wulkanicznych.

Żadna z tych cech nie jest rozstrzygająca – wiele ziemskich znalezisk (żużel, rudy żelaza, magnetyt) wygląda podobnie. Pewność daje dopiero badanie w laboratorium, np. w muzeum geologicznym lub na uczelni.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czym się różni meteor od meteorytu?

Meteor to świecący ślad na niebie, powstający, gdy okruch z kosmosu spala się w atmosferze. Meteoryt to fizyczny fragment takiego okruchu, który przetrwał przelot i spadł na Ziemię.

Czym jest meteoroid?

To małe ciało stałe poruszające się w przestrzeni międzyplanetarnej. Według IAU ma umownie od ok. 30 mikrometrów do 1 metra. Kiedy wpada w atmosferę, wywołuje meteor.

Czy każdy meteor staje się meteorytem?

Nie. Zdecydowana większość meteorów to bardzo małe okruchy, które odparowują w atmosferze w całości. Meteoryty pozostawiają głównie większe obiekty, często obserwowane jako jasne bolidy.

Co to jest bolid?

Bolid (kula ognista) to bardzo jasny meteor – według definicji IAU jaśniejszy niż wielkość gwiazdowa −4, czyli mniej więcej jaśniejszy od planety Wenus.

Gdzie w Polsce spadły meteoryty?

Najbardziej znane to Morasko pod Poznaniem (meteoryty żelazne i kratery), Pułtusk (deszcz meteorytów z 1868 r.), Łowicz (1935 r.) i Baszkówka pod Warszawą (1994 r.).

Zobacz również