Kluczowe różnice:
- Stary Testament powstał w okresie od X do I wieku p.n.e., natomiast Nowy Testament w latach 50-100 n.e.
- Stary Testament skupia się na historii narodu żydowskiego, podczas gdy Nowy Testament opisuje życie Jezusa i początki chrześcijaństwa
- Stary Testament został napisany w języku hebrajskim, greckim i aramejskim, a Nowy Testament głównie po grecku
Spis treści:
- Języki i czas powstania
- Główne tematy i przesłanie
- Przymierza w Biblii
- Obraz Boga w Testamentach
- Znaczenie kulturowe
- Plan zbawienia
Biblia składa się z dwóch głównych części – Starego i Nowego Testamentu. Te księgi, mimo że tworzą jedną całość, różnią się pod wieloma względami. Zrozumienie tych różnic pomaga lepiej pojąć przesłanie całej Biblii.
Języki i czas powstania
Stary Testament powstawał przez kilka stuleci, od X do I wieku przed Chrystusem. Autorzy używali trzech języków: hebrajskiego, greckiego i aramejskiego. Nowy Testament został napisany znacznie później, w latach 50-100 po Chrystusie. Teksty Nowego Testamentu zapisano głównie w języku greckim (dialekt koinè). Wyjątkiem jest Ewangelia według św. Mateusza, którą pierwotnie napisano po aramejsku.
Główne tematy i przesłanie
Stary Testament koncentruje się na historii narodu żydowskiego. Zawiera opisy stworzenia świata, dzieje patriarchów, wyjście z Egiptu oraz historię królestwa Izraela. Znajdują się w nim również proroctwa zapowiadające przyjście Mesjasza.
Nowy Testament skupia się na życiu i nauczaniu Jezusa Chrystusa. Opisuje Jego narodziny, działalność, śmierć i zmartwychwstanie. Zawiera też historię powstania pierwszych wspólnot chrześcijańskich oraz listy apostolskie z naukami dla wierzących.
Przymierza w Biblii
Stary Testament opisuje przymierze zawarte między Bogiem a narodem izraelskim pod górą Synaj. Mojżesz był pośrednikiem tego przymierza. Izraelici zobowiązali się przestrzegać Prawa Bożego, a Bóg obiecał im szczególną opiekę.
Nowy Testament przedstawia Nowe Przymierze ustanowione przez Jezusa Chrystusa. Opiera się ono na Jego ofierze na krzyżu, złożonej za grzechy wszystkich ludzi. To przymierze nie jest ograniczone do jednego narodu.
Obraz Boga w Testamentach
W Starym Testamencie Bóg często ukazany jest jako surowy sędzia, wymierzający sprawiedliwość. Jednak już wtedy przedstawiany był również jako miłosierny i wierny swoim obietnicom.
Nowy Testament szczególnie podkreśla Bożą miłość i miłosierdzie, objawione przez ofiarę Jezusa Chrystusa. Pokazuje Boga jako kochającego Ojca, który pragnie zbawienia wszystkich ludzi.
Znaczenie kulturowe
Stary Testament stanowi podstawę kultury i religii żydowskiej. Zawiera prawa, przepisy religijne i opisy zwyczajów starożytnego Izraela.
Nowy Testament jest skierowany do szerszego grona odbiorców. Jego przesłanie wykracza poza jedną kulturę czy naród, oferując uniwersalne wskazówki duchowe.
Plan zbawienia
Oba Testamenty tworzą spójną całość w przedstawianiu Bożego planu zbawienia. Stary Testament przygotowuje na przyjście Mesjasza przez system ofiar i praw. Nowy Testament ukazuje wypełnienie tych zapowiedzi w osobie Jezusa Chrystusa.
